Wraz z publikacją raportów finansowych za III kwartał 2026 r. zyski krajowych producentów opon są ogólnie słabe. Jedynie garstka firm osiągnęła wzrost zysków, a większość notowanych na giełdzie producentów opon odnotowała spadek zysków w III kwartale o 20%-70% rok do roku.

Spowolnienie w branży wynika z połączonego wpływu przeciwności krajowych i zagranicznych. Za granicą cła antydumpingowe i wyrównawcze nałożone przez Europę i USA zdusiły eksport. Wysokie taryfy zniwelowały przewagę cenową chińskich opon i spowodowały gwałtowne skurczenie się zamówień zagranicznych. Zalew uwolnionych mocy produkcyjnych zaostrzył zaciekłą konkurencję na rynku krajowym. Nadpodaż na rynku wewnętrznym wyróżnia się na tle skoncentrowanego uruchamiania nowych mocy produkcyjnych, napędzając brutalne wojny cenowe. Platformy e-commerce stale obniżają ceny opon. Nawet przy obniżkach cen w pogoni za zamówieniami popyt pozostaje słaby. Fabryki pracują przy niskim wykorzystaniu mocy produkcyjnych, a zapasy w kanałach dystrybucji narastają, przy czym finalizacja transakcji pozostaje trudna.

Presje kosztowe dodatkowo pogłębiają trudności. Ceny surowców, takich jak kauczuk naturalny i sadza techniczna, utrzymują się na wysokim poziomie, podobnie jak rosnące koszty sprzedaży i finansowe. Utrzymująca się aprecjacja juana zamieniła zyski kursowe w straty dla eksporterów. Większość producentów nie posiada zagranicznych baz produkcyjnych do zabezpieczenia ryzyka walutowego, co dodatkowo zmniejsza marże. Wielokrotne podwyżki cen zostały w dużej mierze zniwelowane przez promocje i rabaty, przynosząc niewiele rzeczywistych korzyści. Wiele linii produkcyjnych pracuje z przerwami, a tradycyjny szczyt sezonu „Złoty wrzesień i srebrny październik" zamienił się w falę wstrzymań produkcji.

Mimo to branża nie znajduje się w jednakowo trudnej sytuacji. Nokian Tyres odnotował w III kwartale 45-procentowy wzrost zysku rok do roku, co dowodzi, że straty nie są nieuniknione dla całego sektora.

Główna przyczyna tego kryzysu tkwi w ślepej rozbudowie mocy produkcyjnych w poprzednich latach. Mali producenci bez silnych marek i kanałów sprzedaży opierają się wyłącznie na konkurencji cenowej i mają niewielką odporność na spadki koniunktury. Nawet czołowi gracze odczuwają skutki nadmiernych mocy produkcyjnych, podczas gdy wiodące międzynarodowe grupy oponiarskie proaktywnie ograniczyły produkcję.

W najbliższym czasie ostrzeżenia o zyskach i spadające zyski będą nadal pojawiać się w sprawozdaniach finansowych, dopóki nadwyżka mocy produkcyjnych nie zostanie wyeliminowana, a równowaga podaży i popytu nie zostanie przywrócona. Jesień i zima 2026 roku przynoszą chińskiemu przemysłowi oponiarskiemu przedłużającą się i bolesną reorganizację.